سومین وحدت‌شکنی جبهه پایداری

جبهه پایداری بر اساس رفتار و تصمیمات اعلامی خود قصد وحدت با اصولگرایان را در انتخابات مجلس یازدهم ندارد و در سودای لیست جداگانه به سر می برد.

سومین وحدت‌شکنی جبهه پایداری

جبهه پایداری بر اساس رفتار و تصمیمات اعلامی خود قصد وحدت با اصولگرایان را در انتخابات مجلس یازدهم ندارد و در سودای لیست جداگانه به سر می برد.

در همین رابطه غلامعلی حداد عادل، فعال اصولگرا و رییس شورای ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی نیز به تازگی نامه ای سرگشاده خطاب به دبیر جبهه پایداری نوشت و اغلاط جبهه پایداری را در مقابل مردم تهران مطرح کرد.

حداد عادل در این نامه نوشته است: متاسفانه جبهه پایداری هیچ‌گاه در جلسات اولیه شورا و جلسات شورای ائتلاف حضور پیدا نکرد و تا امروز نیز توفیق دیدار شما در جلسات شورا حاصل نشده است.

او در ادامه می نویسد: در آخرین جلسه ای که نمایندگان شورای ائتلاف با جنابعالی و آقای محصولی و دو نفر دیگر از جبهه پایداری داشتند، از سوی جبهه پایداری پیشنهاد شد که برای رسیدن به حداکثر اشتراک در دو لیست تهران، لیست ۶۰ نفره تهیه شده توسط پایداری مبنا قرار گیرد و ۲۴ نفر مشترک این لیست با لیست ۹۰ نفره شورای ائتلاف یکجا در هر دو لیست نهایی ۳۰ نفره قرار گیرد.

پایداری این پیشنهاد را تأمین کننده وحدت حداکثری می دانست اما در همان جلسه توضیح داده شد که شما در فهرست ۶۰ نفره خود بنا داشته اید که هیچ فردی از بعضی از احزاب و تشکلهای حاضر در شورای ائتلاف را در آن فهرست قرار ندهید و قبول پیشنهاد شما عملا به معنی نفی فلسفه وجودی ائتلاف و فروپاشی آن است و به معنی آن است که شورای ائتلاف اختیار تعیین ۲۴ نفر از لیست ۳۰ نفره انتخابات تهران را فقط به پایداری که در شورای ائتلاف شرکت ندارد تفویض کرده باشد و تنها در حد ۶ نفر امکان تصمیم گیری مستقل داشته باشد.[3]

متأسفانه جبهه پایداری از رفتارهای وحدت شکنانه خود درس نمی گیرد و متوجه نیست که این رفتارها چگونه می تواند مقولاتی مثل دولت اعتدال را در دامن مردم ایران بگذارد.

جالب است که افرادی در سطوح بالای این جبهه هستند که معتقدند آقای روحانی ولایتمدار هست اما مثلا در ولایتمداری محمدباقر قالیباف تشکیک وجود دارد! دیپلماسی روحانی ناب است و ما اگر او را می شناختیم به هم او رأی می دادیم.

این اغلاط به وضوح نشان می دهد که مستقیمِ این راه کج است و آقایان حتما باید در براوردهای سیاسی خود از مشورت و اجماع نیز بهره ببرند.

اما شاهد یکی از تلخ ترین بلایای سیاست ایران یعنی "عدم توبه از اشتباهات و اصرار بر ادامه یک مسیر غلط" هستیم.

اصراری که اگرچه امیدواریم انتخابات مجلس یازدهم مهری بر پایان آن باشد اما این صرفا یک امیدواری است و مبنای تحلیلی دقیق و قابل تخمینی برای آن وجود ندارد.

حتما بایستی این سوال را از اعاظم جبهه پایداری پرسید که نقش تفرقه را در باخت سیاسی و حضور جریانات نامعتقد به خدمتگزاری به مردم چه می دانند!؟

منبع: مشرق

66

شبکه‌های اجتماعی
دیدگاهتان را بنویسید